| حضرت فاطمه (سلام الله علیها): |
|
حُبِّبَ إلیَّ مِنْ دُنْیاکُمْ ثَلاثٌ : تلاوَةُ کِتابِ اللهِ وَالنَّظَرُ في وَجْهِ رَسولِ اللهِ وَالإنْفاقُ في سَبیلِ اللهِ از دنیای شما سه چیز را دوست دارم : تلاوت قرآن، نگاه به چهرۀ رسول خدا (ص) و انفاق در راه خدا |
آخرین شماره فصلنامه سفینه
 |
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
|
||
|
|
| محل خانه خدا |
|
|
|
محل خانه خدا امیر المؤمنین (ع) در خطبه قاصعه در نهج البلاغه می فرماید:
آیا نمی بینید که خداوند سبحان، پیشینیانرا، از زمان آدم علیه السلام تا آخرین نفر از
این جهان، بوسیله سنگهائی آزمایش فرموده است که نه زیان دارند ونه سودی میرسانند.
نه می بینند ونه میشنوند. پس آنها را بیت الحرام خود قرار داد ( خانه محترمی که
پاسداری حرمتش برهمه کس لازم است) خانه ای که وسیله برپابودن (صلاح وسداد زندگی
اجتماعی) مردم است. آن خانه رادرنقطه ای قرار داد که سخت سنگترین نقاط زمین است و
کم خاک ترین جاهای بلند دنیا وتنگترین درهّ ها، بین کوه های ناهمواروشنهای نرم و
چشمه های کم آب و آبادیهای دور از هم که آنجا ( از آن جهت که سرزمینی است فاقد
هوای مناسب وخالی از آب و گیاه) نه شتر فربه میشود نه اسب و استر ونه گاو و گوسفند
.
آنگاه، آدم علیه السلام وفرزندانش را، امر فرمود، روبسوی آن آرند. و سرانجام خانه کعبه، محلّی برای
منفعت بردن درسفرهای آدمزادگان و مقصدی برای بار انداختنشان گردید( که علاوه بر
سود اخروی، منافع عظیم دنیوی نیز عائدشان میشود) میوه های دلها، درآنجا، فرود
میاید(عواطف ایمانی واحساسات پرشور صاحبدلان و مشتاقان، بدامن کعبه سرازیر برمیگردد)
از بیابانهای بی آب وگیاه، از دره های ژرف وراههای دور،
از جزائر و سواحل دریاها (
با رنج وتعب میآیند وخود را، بکعبه میرسانند در حالیکه نخوت و کبر، از خود ریخته
اند) غبارآلود وموپریشان، بابازوان وشانه های لرزان( از شدّت انکسار و تذلّل ) لا
اله الا الله گویان، دوربیت، میچرخند.
لباسها( و تجملات دنیائی) را پشت سر افکنده اند. و بر اثر نتراشیدن سرها ورها کردن موها، زیبائیهای خلقت خود را، از دست داده اند( گوئی که در راه جلب رضای حضرت معبود، از خود بیخود گشته اند و همه چیز خود رافانی در راه او ساخته وجز او بچیز دیگری نمیاندیشند و جمال دیگری نمیجویند) این صحنه، صحنه روشنی است برای امتحان، امتحان بزرگی است برای اطاعت و اخلاص بندگان که خداوند حکیم، آنرا وسیله نیل برحمت ووصول بجنتش قرار داده است. اگر خدا میخواست، میتوانست خانه محترم و عبادتگاه با عظمت خود را در سرزمینی خرّم، در میان باغها و جویبارهای شاداب پر از اشجار سرسبز و میوه های فراوان و کاخهای بهم پیوسته و آبادیهای متّصل، قرار دهد. امّا در اینصورت مقدار پاداش بندگی، به نسبت آسانی و سبکی امتحان، ناچیز و اندک میشد( وآن سعادت وکمال مطلوبی که باید عائد یک بنده مطیع با اخلاص گردد نمیگردید). واگر پایه های کعبه و سنگهای دیوار آن، از زمرّدسبز و یاقوت سرخ و بلورهای نور افکن ساخته و پرداخته شده بود، اینچنین ساختمان زیبا وجالب باعث میشد که نبرد با شک و تردید در میدان دلها، سبک گردد، کشتی گیری وزورآزمائی با شیطان، آسان شود. و ( با این شرائط، راه وسوسه شیطان بدلها، بسته میشد و طبعاً) زمینه ای برای مجاهده با ابلیس، در قلوب آدمیان ، باقی نمیماند ( و در نتیجه، مجاهدین در راه خدا،از غیر مجاهدین امتیاز پیدا نمیکردند. ولیکن خداوند، با انواع شدائد و سختیها ( که در باب حجّ، مقرّر فرموده ) بندگان خود را در معرض آزمایش در آورده، و آنانرا با کوششهای گوناگون، بعبادت خود واداشته، و بانجام اعمال مختلفی که پسندیده طبع انسان نیست، موظف فرموده است، تا رذیله کبر و طغیان و گردنکشی از دلهای بندگان،خارج شود و روح تذلّل و عبودیّت، در نفوسشان، جایگزین گردد.
درهاي فضل واحسان خدا را بر وي بندگان با ايمان ميگشايد و موجبات آسان براي
عفو و بخشش او فراهم ميآورد. مطالب جديد تر :
مطالب قديمي تر :
|
| < قبل | بعد > |
|---|
تازه های چاپ
 |
 |
کتب در دست چاپ
|
توحید اسما و صفات
|
|
|
عدل الهی
|
|
|
حدیث طیر
|
|
|
شرح مکارم الخلاق
|
|
|
آفتاب حسن
|
|
فراخوان
 |