| شهادت امام باقر (ع) |
|
|
|
حضرت امام باقر (ع) پنجمين امام از امامان دوازدگانه شيعه است. ايشان در شهر مدينه , مجاهدتها و اقدامات بسيار ترزنده اي در مقابله با انحرافات فكري و عملي امويان و احياي دين اصيل اسلام انجام داد كه آن جمله آنها , تعليم و پرورش فقيهان و دانشمنداني همچون « جابر بن يزيد جعفي », « زراره بن أعين», « ابو بصير موادي» و « محمد بن مسلم » بود.كه اين دانشمندان بزرگ توانستند با علم و دانش خود مبين و مدافع مكتب اهل بيت عليهم السلام در جامعه آن روز باشند حضرت امام باقر (ع) پنجمين امام از امامان دوازدگانه شيعه است. ايشان در شهر مدينه , مجاهدتها و اقدامات بسيار ترزنده اي در مقابله با انحرافات فكري و عملي امويان و احياي دين اصيل اسلام انجام داد كه آن جمله آنها , تعليم و پرورش فقيهان و دانشمنداني همچون « جابر بن يزيد جعفي », « زراره بن أعين», « ابو بصير موادي» و « محمد بن مسلم » بود.كه اين دانشمندان بزرگ توانستند با علم و دانش خود مبين و مدافع مكتب اهل بيت عليهم السلام در جامعه آن روز باشند. سرانجام آن امام مظلوم, در اثر توطئه هشام بن عبدالملك « از خلفاي اموي » در زوي هفتم ذي الحجه سال 114 هـ . ق در سن 57 سالگي به شهادت رسيد و پيكر پاكش در قبرستان بقيع در كنار پدرش امام سجاد (ع) به خاك سپرده شد. « فرازهايي از زندگي آن حضرت » 1را ـ روزي مردي مسيحي از روي استهزاء به امام باقر گفت: انت بقر ! امام بدون آنكه از خود ناراحتي نشان بدهد و عصباني شود با كمال مهرباني گفت: من بقر نيستم , من باقرم. مرد مسيحي همچنان به امام باقر (ع) جسارت مي نمود و آن حضرت را مسخره مي كرد. اما امام باقر (ع) در كمال خونسردي و آرامش پاسخ او را مي دادند. مرد مسيحي از مشاهده اين همه حلم و خوش خويي از امام باقر بسيار تحت تأثير قرار گرفت و سرانجام مسلمان شد. 2 ـ هوا به شدت گرم بود و آفتاب بر مدينه و باغ ها و مزارع مي تابيد. در اين حال مردي به نام « محمد بم منكور » كه خود را از عابدان مي دانست , تصادفا چشمش به اما باقر (ع) افتاد كه در آن شدت گرما مشغول رسيدگي به امور مزارع خود بود. با خود گفت: چرا اين مردي شريف در اين گرماي تابستان به دنبال « دنيا» و « كسب و كار » است. خوب است به نزد او روم و او را نصيحت كنم. نزديك آمد و سلام داد و گفت: آيا سزاوار است كه مرد بزرگواري مانند شما در چنين گرمايي در طلب دنيا بيرون بيايد, اگر در چنين حالتي, مرگ شما را دريابد, آنوقت در چه حالتي خدا را ملاقات مي كني؟ و پاسخ او را چه خواهيد داد؟ امام باقر (ع) در حاليكه عرق از سر و روي مباركشان مي ريخت فرمودند: « اگر مرگ من در همين حال برسد و من بميرم در حال عبادت و انجام وظيفه از دنيا رفته ام, زيرا اين كار , عين اطاعت و بندگي خداست, تو خيال كرده اي كه عبادت تنها منحصر به ذكر و نماز و دعاست. اگر من كار نكنم و زحمت نكشم و امور زندگي ام را سامان ندهم بايد دست نياز به سوي تو و امثال تو دراز كنم كه اين عين ذلت و خواري است.» با اين سخنان , زاهد گفت: عجب اشتباهي كرده بودم . من پيش خود خيال كردم كه ايشان را نصيحت كنم, اكنون متوجه شدم كه خودم سخت در اشتباه بودم. پيامبر اكرم (ص) فرمود: هر كه دوست دارد خداي را ملاقات كند در حاليكه خوشحال و شادمان باشد پس بايد با محمد باقر (ع) دوستي بورزد. ( محمد باقر دوست داشته باشد). مطالب جديد تر :
مطالب قديمي تر :
|
| < قبل | بعد > |
|---|